In de vorige column schreef ik dat iemand tegen mij had gezegd: “Ik vind Techno oppervlakkig”. Achteraf bleek, volgens die persoon, dat ik dat verkeerd had begrepen, of zelfs uit zijn verband had getrokken. Jammer, zeker na mijn publiekelijke uiteenzetting over collectief onderbewustzijn, morfologische resonantie en dat Techno een hulpmiddel in de ervaring daarvan voor mij is. Deze persoon gaf aan dat ze de Techno in het programma “Audiosculpture RELOADED!” bedoelde. En dat na één keer geluisterd te hebben. Het zou heel goed kunnen dat ik de opmerking verkeerd verstaan heb, veelvuldig hard muziek luisteren laat nu eenmaal zijn sporen op het gehoor na.
Bij deze dus een rectificatie.
Hoewel Techno, en (bijna) alle daaruit voortgekomen substromingen, mijn lievelingsmuziek is, luister ik ook graag naar andere muziek. Afgelopen hemelvaartsdag voelde ik een sterke behoefte om “Air on a G string” van Johann Sebastian Bach te luisteren. Op Youtube had ik een fijne uitvoering gevonden met mooie beelden vanuit de Hubble telescoop. Lekker space. Bach staat o.a. bekend om zijn sterk mathematische composities en daarmee is het bruggetje naar Techno snel gemaakt. Techno wordt voornamelijk gemaakt met drumcomputers, sequencers en synthesizers. Hoe wiskundig wil je het hebben? Ik denk dat J.S. Bach graag gebruik had gemaakt van deze technieken, want met behulp van die technieken had hij zich niet druk hoeven te maken of zijn perfecte composities ook wel perfect zouden worden uitgevoerd. Helaas kan ik het hem niet vragen. Hij is al een tijdje niet meer in deze realiteit. Toen ik voor de 52e keer eerder genoemd stuk van Bach luisterde, ik heb wat autistische trekjes, vroeg ik mij af of Bach ook wel eens een oppervlakkige bui zou hebben gehad. Misschien was hij wel in een erg melige stemming toen hij “Air on a G string” componeerde. Wellicht moest hij, onder het genot van een goed glas wijn, aan zeer schaars geklede, licht flatulente dames denken toen hij werkte aan dit stuk. Ook deze vraag kan ik niet aan hem stellen. Als ik ons collectief onderbewustzijn hier nu eens even over raadpleeg…
Met pinksteren heb ik veel naar een nieuwe track van “The Martian” geluisterd. De track, “Techno symfonic in G”, is door hem (moet een man zijn, die schijnen van Mars te komen) geproduceerd en uitgevoerd door “Galaxy 2 Galaxy” (een heus “bandje”, jawel) van het roemruchte Underground Resistance label, kortweg UR. Jij bent! Het UR-label van “mad” Mike Banks is meer dan slechts een platenlabel, het is een movement. Een platform voor mensen die middels Techno zichzelf en hun omgeving naar een hoger plan willen tillen. UR doet in Detroit (en ver daar buiten) wat men in kapot gesubsidieerde buurthuizen in Nederland probeert te doen. Niet een overheid is verantwoordelijk voor je geluk, dat ben je zelf. Als er geen platform is voor jou, moet je er zelf een creëren. Het maximale uit het minimale halen. Daar ligt de oorsprong van Techno. Een paar gasten uit de “ghetto” die met afgedankte drumcomputers en synthesizers goede muziek wilden maken, ook al vond de “gevestigde orde” (cultuurkenners, recensenten, critici, etc.) het geen “muziek”. Ze geloofden in hun eigen kunnen en gingen door met hetgeen ze deden. Vanwege de liefde voor muziek en om hun eigen positie en die van hun directe omgeving te verbeteren. Dat gegeven is terug te horen in “Techno symfonic in G” en in een hoop andere “Detroit” producties. Dit is wat door de distributeur (Submerge) van de “Detroit movement” over “Techno symfonic in G” is geschreven:
” … it represents the unbreakable spirit of a city. Times are especially hard in the “D” right now. And we guess elsewhere as well. This recording is “Soul Medicine” for those of us too poor to give up & not rich enough to change much around us. It is an EP to listen to by yourself, when your spirit is speaking to you and needs inspiration. Sometimes a Ghetto Symphony makes all the grey turn into colors. Music is much more than just for dancing. Its something that seems to be lost in the lust for bigger parties and more people. Take note…..this record represents our future.”
Van dansvloermeditatie naar huiskamermeditatie dus…
Een paar dagen geleden was ik bij Clone om wat platen voor mijn bijzonder gewaardeerde XT3-collega Eddy Kreischer op te halen en toe te geven aan mijn eigen behoefte naar vers vinyl. Terwijl ik pakweg 30 platen sta te luisteren krijg ik een SMS-je van Dave Miller, of ik niet vergat “Techno symfonic in G” voor mijzelf te kopen. Grote grijns op mijn gezicht. Ik had mijn goede vriend nooit verteld dat ik de track op internet al zo’n 276 keer had geluisterd en de release tekst in mijn column aan het verwerken was. Noem het toeval, noem het synchroniciteit, noem het morfologische resonantie, noem het “strings of life”. Het maakt mij niet uit, dit soort dingen geeft kleur aan het leven. Aan mijn leven.
Nu begrijp ik echt waarom ik mij persoonlijk aangevallen voelde door de opmerking: “Ik vind Techno oppervlakkig”. Voor mij had dat niet met een kwestie van smaak te maken of het feit dat Techno voor mij meer is dan alleen maar gewoon muziek. Nee, ik was het gewoon weer eens beu dat Techno na al die jaren nog steeds niet wordt geaccepteerd als volwassen muziekstroming en subcultuur. En dat ik, omdat Techno zo’n wezenlijk deel van mijn leven uitmaakt, daardoor ook niet helemaal als volwassen word gezien. Nu besef ik dat die houding van anderen, Techno, en mijzelf dus ook, sterker maakt en de kwaliteit ervan ten goede zal komen. Dus aan alle haters: “Bedankt! Ik hou van jullie!”
Als je in schijn gelooft, kom je bedrogen uit. Als je gelooft dat anderen verantwoordelijk zijn voor je geluk, kom je bedrogen uit. Geloven in je eigen kracht. Zelf creëren, samen met gelijkgestemden. Dat is wat er gebeurt bij XT3 en dat is wat er gebeurt bij Audiosculpture RELOADED! Dat dat soms door een kaassausje niet altijd even duidelijk is, is helemaal niet erg. Zo leer je sommige kinderen ook witlof eten. In sommige kringen wordt zoiets een fluwelen revolutie genoemd.
Door Maarten Punselie (Showhost Audiosculpture RELOADED! bij XT3 techno radio)
ps …@ Kaj [Default Techno] De volgende column gaat, zoals beloofd, gewoon over bier, techno en tieten, je weet wel, de essentie van het leven enzo :-D





July 4th, 2011
Maarten, ik zie hem wel tegemoet komen. Ik ben blij om te lezen dat je je belofte niet vergeten bent!
Maar eerst – en hier toch nog even de serieuze noot – deze column nog even verwerken, waarin je ook voor mij de essentie neerzet van het waarom ook ik mij beledigd voel als iemand techno afkraakt. Het is inderdaad het niet voor ‘vol’, ‘volwaardig’ aangezien worden, of zelf ‘minder intelligent’. Dank weer voor de column!
October 25th, 2011
Had dit stukje helemaal over het hoofd gezien; maar nu alsnog gelezen.
Complimenten voor de bloemrijke omschrijvingen :-)
En ik had het niet beter kunnen zeggen; gelukkig heb ik me nog noit wat aangetrokken van mensen die zeggen dat techno geen muziek is.
Meestal komen diezelfde mensen daar pas een beetje achter als je ze zelf vraagt om dan eens iets in elkaar te flansen; dan blijken al die “simpele” structuurtjes ineens heel wat moeilijker uit de mouw te schudden dan ze altijd gedacht hebben :-)
Erg leuk artikel!