Ontboezemingen van een columnist

Beloofd is beloofd en daarom gaat het deze keer in deze column over Bier, Techno en Tieten. Over Bier en Techno kan ik genoeg vertellen. Bijvoorbeeld dat een halve liter lauwe Schultenbräu ook bekend staat als “uilezeik” en dat Affligem het best kan worden weggetikt tijdens een weekend produceren. Dat Eduardo de la Calle dé Techno-belofte van dit moment is en dat de feesten van “These Guys” garant staan voor dat fijne “oude jongens, krentenbrood”-gevoel. Over tieten kan ik wat minder vertellen. Simpelweg omdat ik in dit leven niet meer dan tien paar tieten heb mogen delen met de respectievelijke eigenaressen. De twee borsten die mij gevoed hebben, reken ik trouwens níét mee. Wetenschappelijk gezien is tien paar niet voldoende om een onderzoek en dus ook niet, vind ik, om een column op te baseren.

Dan maar hulptroepen inschakelen. Met Kaj Default, aan hem had ik immers de belofte gedaan, zou ik naar een feest gaan om eens gedegen onderzoek naar Bier, Techno maar met name Tieten te doen. Van tevoren de studieboeken ingedoken, waaronder op aanraden van Kaj, het “grote player handboek”. Labjassen en veiligheidsbrillen gescoord. Plaatsen op de gastenlijst, kortom alles geregeld. Studiemateriaal zou er voldoende zijn die avond. Het enige dat ontbrak was een goede onderzoeksvraag.
Helaas kon ik onverwacht de afgesproken avond overwerken en was ik helemaal gesloopt na een intensieve werkweek. Ik heb die avond verstek moeten laten gaan. Een teleurstelling voor mij, Kaj, maar in de eerste plaats vooral voor de wetenschap. Maar lieve lezers, niet getreurd! Het onderzoek zal op een ander moment plaatsvinden en de resultaten zullen op deze website gepubliceerd worden. Mochten jullie nog een goede onderzoeksvraag (Bier, Tieten, Techno gerelateerd) in petto hebben, lees ik dat graag!

Inmiddels is de deadline voor mijn maandelijkse column ruimschoots verstreken, dreigt XT3-moeder Judith met lijfstraffen (kinky :-)) en heb ik nog steeds, zoals eerder gezegd, onvoldoende tieten uit eerste hand om een gefundeerde mening en dus goede column te hebben.

Dan maar statistieken erop loslaten, ook best verantwoord.
Ik ben nu 36, seksueel actief vanaf mijn 16e. Dat betekent dus dat ik vanaf mijn 16e gemiddeld één tiet per jaar gebruik. In die twintig jaar zijn er drie relaties geweest die ik als serieus zou willen classificeren, waarvan één negen jaar heeft geduurd. Dat betekent, monogaam als ik ben, dat ik in die laatstgenoemde periode per jaar iets meer dan 1/5e tiet heb verbruikt. Ik weet overigens niet zeker of het verbruik van tieten ook meegenomen moet worden in het berekenen van mijn ecologische voetafdruk. Zelf denk ik van wel, immers het bronstgedrag van de moderne westerse man is indirect toch gerelateerd aan geld en dus aan consumptief gedrag. Je weet wel, wijntje hier, bosje bloemen daar en vergeet vooral het o zo belangrijke doosje chocolaatjes niet. En dan noem ik nu alleen nog maar de kleine attenties. Dat ik een relatie leg tussen tieten en ecologische voetafdruk zegt óf iets over mijn vrouwbeeld óf simpelweg iets over het feit dat ik nog niet de vrouw van mijn leven ben tegengekomen.

Juist. Op dit moment ben ik vrijgezel en dat vind ik knap lastig. Dave Miller heeft mij ooit “relatieman” genoemd en daarmee sloeg hij de spijker op z’n kop. Tuurlijk is het fijn dat ik zo uit bed in m’n onderbroek achter m’n modulair kan kruipen of dat ik honderdzesenvijftig keer de laatste track van de bivakmuts kan draaien met de volumeknop helemaal naar rechts gedraaid of dat ik met een ietwat verwilderde blik in mijn ogen, riekend naar schraal bier, om 10 uur in de ochtend thuis kan komen, zonder dat er een vrouw met deegroller in haar hand mij bij de voordeur staat op te wachten. Nee ik voel mij niet eenzaam en ja ik kan mij prima vermaken, maar toch…
Met enige regelmaat wordt gevraagd: “Maarten, waarom heb jij geen vriendin? Je hebt een prima baan, je presenteert, je draait, je produceert, je schrijft, je schildert, je praat makkelijk en je ziet er niet onaardig uit..”
Ik verklaar dan dat ik niet zo van de “one night stands” ben, dat ik op een feest voor de muziek ga (en dat ik het onmogelijk vind een gesprek aan te knopen door het hoge volume) en dat ik eigenlijk erg, in de eerste plaats naar mijzelf, kritisch ben.
Wat ik dan niet zeg is dat ik, ondanks mijn vlotte babbel, erg verlegen ben. Dat die vlotte babbel een manier is om de verlegenheid te maskeren. Dat ik bang ben om wéér gekwetst te worden en geen zin heb om die alles verscheurende, lam leggende pijn te voelen, die liefdesverdriet heet. Dat ik in liefde geloof en dus niet “een vriendin” zoek, maar de hoop koester om de vrouw van m’n leven tegen te komen.

Techno is een liefde voor het leven en ik vind dat de vrouw van mijn leven dat moet accepteren. En ja, tolereren en accepteren zijn twee totaal verschillende begrippen, al is de scheidslijn erg dun. Dat geef ik toe. Zij zal dus moeten accepteren dat zij en Techno mijn aandacht moeten delen. Ik vind dat zelf geen onredelijke wens/eis. In een hoop niet westerse culturen is het normaal om als vrouw je man te moeten delen met één of meer andere vrouwen. Bij mij is dat dus Techno. Daar hoef je, ik spreek nu even tegen mijn toekomstige levensgezellin (wie, of waar, ze dan ook mag zijn), niet jaloers op te zijn. Ik zal jou namelijk met eenzelfde liefde, tederheid en intensiteit benaderen, als ik bijvoorbeeld mijn geliefde Juno-6 benader. Je zou haar eens moeten horen, ik kan haar laten kreunen, schreeuwen en zelfs praten. Ik zal nu geen flauwe grap maken over dat er ook een “uit”-knop op mijn Juno-6 zit. Écht, je hoeft niet jaloers te zijn. Want hoe heerlijk rond een TB-303 of de bassdrum van een TR-808 ook kunnen klinken, het is van een totaal andere orde. Niet te vergelijken met het mogen ervaren van jouw rondingen. Tieten en Techno zorgen beiden voor een eigen unieke ervaring, maar (voor mij) allebei (eigenlijk alle drie) even essentieel voor een gelukkig leven. Koud biertje erbij maakt dat ideaal beeld helemaal compleet.

Wat heeft een man nog meer nodig? Deze man niet zo veel. Met zijn maat 46, vinylverslaving en zijnde gearslut in hart en nieren, moet hij sowieso zijn ecologische voetafdruk een beetje in de gaten houden…

Door Maarten Punselie (Showhost Audiosculpture RELOADED! bij XT3 techno radio)

• Social Networks

• 
• 
• 
•