Op 29 maart j.l. las ik dat Tiësto constateerde dat de Nederlandse Dancescene dood is. Constateren is het vastleggen van een feit. Het leven is een feit, net als de dood. Of er leven na de dood is, is nooit als droog feit vastgelegd. Er zijn mensen die geloven dat er leven na de dood is. Leven in wat voor vorm dan ook. Ik geloof in ieder geval dat zolang er over iemand of iets gesproken wordt, het in deze realiteit niet dood kan zijn. Misschien was dit dus een poging van Tiësto om de dancescene te reanimeren.
Heeft Tiësto wel een goede diagnose gesteld alvorens zijn poging te reanimeren? Om een feit vast te stellen is de keuze van de methodiek erg belangrijk. Neem nu straling uit een radioactieve bron. Met het blote oog niet waar te nemen, toch is het er wel. Die straling kan je met behulp van een geigerteller omzetten in een voor het oog en oor waarneembare impuls. Voor de quantum fysica geldt dat de observeerder door de keuze van bijvoorbeeld het meetinstrument de creator wordt. Dit zou dus betekenen dat Tiësto door zijn waarneming een creator is geworden. “God is a DJ”
Graag zou ik aan Tiësto willen vragen welk meetinstrument hij heeft gebruikt. Ik neem namelijk een zeer levendige scene waar. Ons eigenste XT3 met bijna 3000 volgers op Facebook en 20.000 luisteraars per maand. Studio 80, Underground Sessions, Rush Hour in Amsterdam, Bunker in Den Haag, Clone in Rotterdam, Tunnelsyndroom in Utrecht, Dommelvallei in Eindhoven, Wolfskuil in Nijmegen en zo kan ik nog wel even doorgaan. Onwaarschijnlijk veel talent op 41.528 vierkante kilometer. Waarschijnlijk is de Dancescene niet meer geconcentreerd op de paar vierkante meter waar Tiësto gewend was te kijken. Maar mijns inziens alles behalve dood.
Misschien moet Tiësto zelf weer iets creatiefs gaan doen. Creëren in plaats van observeren. Observeerders staan in de regel langs de zijlijn. Is Tiësto een beetje uitgespeeld en heeft hij nu even tijd om te observeren? Zo ja, lees dit stukje even Tijs. Ik houd je levend :)
Voor het feit dat ik Tiësto op deze manier levend houd, moet ik mijn excuses maken aan alle Tiëstohaters. Ik gun hem, net als een ieder ander, het leven. Ik ben nu eenmaal een “summer of love” kind. Nu bedoel ik natuurlijk die tweede summer of love. 1988. Toen House/Techno een compleet nieuwe muziekstroming was. Ik kan mij voorstellen dat Tiësto graag terug naar die tijd wil. Waarschijnlijk baalt hij dat tijd, volgens een hoop mensen, een onomkeerbaar concept is. Begrijpelijk, ik baal ook wel eens van deze opvatting. Maar om dan te roepen dat iets dood is en niet vernieuwend, is toch een beetje bijten in de hand die je prima heeft gevoerd. En laten we eerlijk zijn, na 1988 is er toch ook helemaal geen genre meer geweest dat zo vernieuwend was als house/techno? Hoe kan je daar nou de specifieke scene de schuld van geven?
Persoonlijk ben ik heel blij met en heb ik diep respect voor al die hardwerkende mensen die het gedachtegoed en de muziek op een oprechte manier levend houden. Die niet voor de pegels gaan, maar voor de muziek, de lach van oor tot oor, de twinkeling in de ogen. De mensen die naast hun “gewone” werk even een platenlabel runnen, of een radiostation, of dikke feesten organiseren. De mensen die doodgewoon altijd techno zijn!
Bedankt voor het kruisigen van al die mensen Tijs.
Je kent de betekenis van Pasen? Juist…
WAT NOU DOOD?!
Geschreven door: Maarten Punselie (XT3 showhost Audiosculpture RELOADED!)
Meer meningen van de XT3 crew lezen? Check XT3 says!
Leave a comment